2CV Vrienden wil de Wereldmeeting naar Nederland halen!

Al jaren sluimert het gevoel dat het weer tijd wordt om de "Wereldmeeting voor 2CV Vrienden" naar Nederland te halen. Komende zomer gaat Nederland zich kandidaat stellen om de wereldmeeting in 2027 in Nederland te organiseren.

15 Maart was er een vrijwilligersbijeenkomst om de plannen door te spreken. Het bestuur van Stichting 2CV Vrienden heeft de afgelopen jaren niet stilgezeten en met een focus op het vinden van een terrein, zijn er de afgelopen maanden 26 terreinen overwogen.

Daar is nu goed nieuws over te melden: er is wederzijds enthousiasme bij het terrein van Camping de Bergen in Wanroij. Het terrein lijkt geschikt en we zijn van harte welkom. Ook heeft Camping de Bergen veel ervaring met grote automeetings: elk jaar in juni organiseren ze het Internationale Kever Weekend (IKW).

Het bestuur van de organisatie is aanwezig geweest op Citro-Classica, hier hebben ze enthousiaste gesprekken gevoerd met bezoekers van de beurs en is gesproken met (mogelijke) vrijwilligers. Wat een enthousiasme leeft er al! De organisatie kijkt met veel plezier uit naar de komende maanden waarin ze samen een mooie presentatie en promotie gaan neerzetten tijdens de wereldmeeting in Zwitserland!

Je kunt meer informatie over deze organisatie vinden op Instagram en Facebook onder de naam @2CV2027. Hier komen de laatste nieuwtjes voorbij en worden er wekelijks mooie plaatjes gedeeld. Berichten op sociale media zijn in het Engels voor internationale communicatie. Nu de wereldmeeting in Zwitserland steeds dichterbij komt, is de organisatie ook op zoek naar vrijwilligers. Het bestuur vindt het belangrijk om iedereen de kans te geven om hier een fijne en passende rol in te pakken. Geef je dus snel op! Meer informatie is te lezen in de nieuwsbrief die maandelijks wordt uitgebracht. Je kunt je hiervoor aanmelden via de website http://www.2cv2027.nl. Tevens kan je je hier aanmelden als vrijwillger .

Concrete hulpvraag die nu leeft bij het bestuur, is hulp bij de podiumpresentatie in Zwitserland. Heb je ervaring met het produceren van video’s? En lijkt het je leuk daar een rol in te spelen? Meld je aan! Voor vragen over de Stichting 2CV Vrienden en/of het bestuur kun je terecht bij .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit e-mail adres te bekijken).

Reageren op dit artikel kan hier.
Tekst & foto’s: Stichting 2CV Friends

Toute Petite Verjaardag!

Het zal niemand ontgaan zijn dat er in Citroën-kringen dit jaar een belangwekkende verjaardag gevierd wordt: die van de 2CV. De zeventigste maar liefst. Maar natuurlijk vonden wij het op de redactie nodig om in plaats daarvan het verder ernstig ondergesneeuwde 25-jarig jubileum van de Xantia te belichten. Tja, iemand moest dat doen... Maar die Eend, daar komen we natuurlijk niet omheen!

De vraag is natuurlijk in hoeverre de Eend 70 jaar oud is. Het is in ieder geval 70 jaar geleden (en een paar dagen) dat de 2CV op het Parijse salon werd geïntroduceerd. De serieproductie kwam in de zomer van 1949 pas op gang. Maar ongeveer tien jaar eerder was de 2CV, of eigenlijk toen nog de Toute Petite Voiture (TPV), eigenlijk klaar voor marktintroductie. Die zou in 1939 plaats hebben gevonden, ware het niet dat het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog dat voorkwam.

In de tumultueuze jaren die volgden zaten de technici bij Citroën niet stil. De ongeveer 250 reeds gebouwde voorserie-exemplaren van de TPV werden vrijwel allemaal vernietigd of erg zorgvuldig opgeborgen. Drie ervan hebben zelfs decennialang op de zolder van een schuurtje nabij La Ferté-Vidame gesluimerd. Hoewel het grootste deel van die tijd de auto’s niet nog immer voor de Duitse bezetter verborgen waren, maar voor de directie van Citroën: in de jaren ‘50 had die de vernietiging van die drie exemplaren bevolen. In plaats daarvan werden ze door werknemers op zolder verstopt.

Hoe dan ook zag het Bureau des Etudes in een clandestiene setting kans om de wel erg rudimentaire TPV - je zou het ook Bauhaus-vormgeving kunnen noemen, die hier wel erg strikt door functie wordt gedicteerd - uit te werken tot een zo gelikt mogelijke paraplu op wielen. Flaminio Bertoni, die door zijn smokkeltochten met documenten voor Citroën vast een geheel onderbelichte tweede rol in de ontwikkeling van de 2CV heeft gespeeld, maakte het uiterlijk toch nog een eind sierlijker. Dat deed hij zonder daarbij de intelligente eenvoud van het geheel geweld aan te doen. De meeste constructie-principes waren in de TPV-periode al wel uitgewerkt, maar Walter Becchia ontwierp een geheel nieuwe luchtgekoelde tweecilinder boxermotor met ongeveer de helft van de cilinderinhoud van het watergekoelde prototype maar toch vrijwel hetzelfde vermogen.

De Eend ging dan ook in productie met een cilinderinhoud van 375 cc en een angstaanjagend vermogen van negen pk. Angstaanjagend uiteraard vooral door het totale gebrek aan voorwaartsdrang dat daar bij hoorde; op een goeie dag kon een 2CV met een vlieggewicht chauffeur, een vrijwel lege tank, de wind in de rug en de zon in de uitlaat toch vlot een dikke 60 kilometer per uur halen. Niet veel later reed elke zichzelf respecterende jongeling dat op een opgevoerde 50cc Victoria ‘jasbrander’. Maar die had dan natuurlijk geen dak.

Gelukkig was de 2CV, die van Karel Suyling de bijnaam ‘Lelijk Eendje’ had gekregen, aan voortdurende verbetering onderhevig. Zo kwam er een 425cc blok met liefst twaalf pk (je lacht erom, maar ga tegenwoordig maar eens een vermogenswinst van zo’n 45% bij elkaar chiptunen) en daarmee een top van liefst 70 kilometer per uur (net genoeg om de inmiddels naar een nette Puch of Zündapp doorgegroeide jongeling voor te kunnen blijven, behalve die paar die écht konden opvoeren). Dat vermogen zou overigens nog wel goed komen: de in 1970 nieuwe 2CV6 bracht het met 602cc tot 33 pk bij een schreeuwende 7.000 toeren. Ook zoiets waar je met je moderne auto aan moet werken, want de meeste houden het bij 6.000 tot 6.500 rpm wel voor gezien en dat wil je er niet de hele dag mee draaien. De 2CV zal het une saucisse zijn: de hele dag volgas vindt-ie prima. Dat zal ook moeten, want er zijn er niet veel die het zonder trucage voorbij de 115 km/h brengen.

foto: Penny Lane

Voor het oog veranderde het Eendje veel minder spectaculair. Het ‘ribbelkapje’ werd in 1961 wel wat ouderwets gevonden en daarom vervangen door een eenvoudiger exemplaar met bredere ribbels en de zijkanten aan de koets vast. In 1966 kwamen de typische kromme achterste zijruitjes erbij, hoewel die in de Belgische productie al eerder waren gebruikt. In 1974 knapte Robert Opron de 2CV nog een keer op met moderne vierkante koplampen, die op de ouderwetse steeltjes gemonteerd een beetje vreemd ogen en dus vaak alsnog door ronde werden (en worden) vervangen. Binnen kwamen er luxe zaken beschikbaar zoals elektrische wissers, een snelheidsmeter in het eigenlijke dashboardje in plaats van met een beugeltje los tegen de A-stijl, luxere bekleding tot en met zelfs bankjes met schuimgevulde kussens en op een gegeven moment zelfs een aansteker en asbak omdat roken nog normaal was. Er kwam een tweede zonneklepje, echte portiersloten in plaats van schuttingslotjes en een ruitensproeier die nog later zelfs elektrisch werd en dan ook daadwerkelijk iets voorstelde. En er kwamen gordels, die natuurlijk vooral symbolisch zijn in een auto met heel vooruitstrevend een kreukelzone die begint bij de voorbumper en eindigt bij de achterbumper.

foto: 2d

Langzamerhand werd het Eendje dus steeds een beetje minder Calvinistisch, vooral omdat wetgevers daartoe dwang oplegden. Maar pretentieloos en nuchter bleef de 2CV wel en dus was de meest basic auto ooit prima thuis in Nederland in de jaren ‘50 en ‘60. Dat een 2CV met een verbruik van 1:20 (en als je er een beetje sparend mee reed misschien nog wel een eind zuiniger) ook nog eens reuze goedkoop in gebruik was hielp vast mee. Het grappige is misschien wel dat precies dezelfde redenen ervoor zorgden dat de 2CV in het meer progressieve academische kamp ook erg goed aansloeg. Het kostte weinig meer om ermee te rijden dan op een Puch of een Solex en bovendien was het onderhoud niet echt ingewikkelder. Maar er was des te meer ruimte voor bloemmotieven en ban-de-bom symbolen. De 2CV is nooit meer helemaal losgekomen van het toen ontstane ‘geitenwollen sokken en leren sandalen’ imago. Misschien heeft Gerrit de Jager dat stukje imago wel tot het uiterste weten te rekken door de volstrekt stereotiepe huis-agoog van de familie Doorzon erin te laten rijden. De agoog in kwestie moest ‘s weten hoe rolbevestigend dat op z’n eigen manier is.

Terugblikken op 70 jaar 2CV is om deze tijd van het jaar misschien wel het meest treffend: de 2CV werd op 7 oktober 1948 voorgesteld in Parijs. Dat heeft Citroën zelf reden gegeven om een groot deel van hun stand op de editie 2018 van dezelfde beurs in te ruimen voor de rijdende paraplu. Gisteren werd er zelfs een heel evenement speciaal aan het onkapotbare eenvoudige Eendje gewijd. Citroën bevestigt daarmee nog maar eens dat ze haar verleden volledig wil erkennen. Door de meest eenvoudige telg van de familie te eren als het cultuurfenomeen dat de visie van Pierre-Jules Boulanger uiteindelijk is geworden, lijkt Citroën de grootst mogelijke stap in die richting te zetten. Intussen zal de link met de intelligente eenvoud die Citroën weer wil uitstralen niet aan de oplettende citrofiel voorbij gaan.

Het ‘Lelijke Eendje’ is 70. En met die Indian Summer van dit moment is het nog prima weer om het dak op te rollen en de zon op jezelf en je jarige Eend te laten schijnen. Geniet ervan!

Reageren? Dat mag in het draadje Toute Petite Verjaardag!

Tekst: Penny Lane, foto’s: Citroën Communication (tenzij anders vermeld)

Feestje: 70e verjaardag van de 2CV!

De 2CV Club Nederland wilde de 70e verjaardag van dit iconische voertuig niet ongemerkt voorbij laten gaan. Hun initiatief vond gehoor bij Citroën Nederland, van wie de CiFo-redactie een uitnodiging ontving. Wij mochten meegenieten per C4 Cactus.

Via de 2CV club konden maximaal 200 equipes zich inschrijven. Om de grote belangstelling enigszins te reguleren was vooraf besloten dat er op drie verschillende momenten gestart kon worden. De feestelijkheden op zaterdag 30 juni begonnen rond 10.00 aan de Lemelerbergweg, buiten in het zonnetje! Een prima ontvangst, koffie in allerlei varianten vers gezet en geserveerd vanuit een Citroën HY, lekkers erbij, wat wil een ware Citrofiel nog meer?

Bij de ontvangst was er een korte toespraak door Jan van Manen, voorzitter van de 2CV Club Nederland, en Anne Lobbes, de PR dame van Citroen NL. Na het zingen van “er is een eendje jarig hoera hoera” (en andere verjaardagsliedjes) kreeg iedereen een rallyschild uitgereikt en een route die men kon rijden door Amsterdam. Na Amsterdam de A7 op richting West Friesland. Er waren twee opties, of het Museum van de 20e eeuw, of het Eenden museum in Andijk. Waarom die keuze weten we niet, want 70 jaar 2CV vier je toch tussen een verzameling eenden?

Wij stuurden de C4 Cactus meteen de Ring op, vooruit, zodat we de eenden zouden kunnen fotograferen bij aankomst in Andijk. Met een buitentemperatuur van ruim 30 graden is een airco heerlijk. De hobbels die we onderweg tegenkwamen werden weggepoetst door de nieuwe schokdempers van het standaard “Advanced Comfort”-onderstel. Het dashboard waarschuwde regelmatig dat er ook een zesde versnelling aanwezig is, of ik die wel wilde gebruiken. Onderweg zagen we hier en daar al weer eenden rijden, en als je dan even omkijkt waarschuwt de auto vanzelf dat je je ook binnen de lijntjes moet blijven rijden. De navigatie leidde ons direct naar Andijk en na ruim 50 comfortabele minuten stapte we daar weer uit.

Vanaf de weg is het museum (nog) niet direct herkenbaar, maar de 2CV 7-Up in de berm maakte direct duidelijk dat hier het museum moet zijn. Onze auto geparkeerd en naar binnen. Tja.. hier vier je dus de 70e verjaardag van de 2CV. 268 voertuigen staan binnen geparkeerd, deels naast elkaar, tegenover elkaar, andere in een diorama zoals ze jaren geleden gevonden zijn. Eigenlijk weet je bij binnenkomst niet direct waar je moet beginnen, ja het zijn er te veel, maar wel heel leuk te veel!

Het is een schitterende verzameling van misschien wel alle mogelijke vormen, bouwjaren, uitvoeringen en of kleuren die er ooit geweest zijn. Te veel om op te noemen, vandaar dat we ook gewoon wat foto’s plaatsen. En ja het is echt een museum geworden, je bent er met een dag nog niet uitgekeken wil je alles goed zien.
De bezoekers werden vandaag meegenomen door John, medewerker van Edwin Groen, hij vertelde dat hij al een jaar lang bezig is om alle auto’s naar binnen te zetten, te rangschikken, beter neer te zetten, weer te verplaatsen. Klaar? Nee nog lang niet, “ik moet ze nu allemaal op slot gaan zetten en de sleutels eruit halen”

Na twee uur rondlopen, kijken en fotograferen hielden wij het voor gezien. Andijk ligt aan het IJsselmeer, dus nog even een kleine versnapering aan het water genuttigd, de C4 Cactus op de dijk gefotografeerd en toen op weg naar Amsterdam ZO. De viering van deze verjaardag ten einde, op naar een zomer met meer verjaardagen!

Hoe heb jij de verjaardag van de 2CV gevierd? Laat gerust van je horen in dit topic.

tekst: oldenhage, met foto’s van Jerome Wassenaar / Citroën Nederland

Naar Moermansk!

3 maart 2017, 20:00. In Moermansk is het -8°C en aardedonker. Morgen wordt er sneeuw verwacht. Hemelsbreed 2.400 km ten zuidwesten van Moermansk verzamelt zich een groepje liefhebbers van luchtgekoelde tweecilinders in Café Spaarndam.

In 2016 zijn Tanguy, Liane en Gert-Jan met drie 2CV’s naar de Noordkaap gereden. Direct daarna hebben zij het idee geopperd om in 2018 naar Moermansk te gaan. Vanavond vertellen zij daarover. Er is een grote groep geïnteresseerden naar Café Spaarndam getogen. “Is dat nu echt een grote uitdaging?” vragen zij zich af. Dat is het zeker als je je realiseert dat de reis gepland is in januari, de koudste maand van het jaar.

Route
De route voert vanaf 19 januari 2018 van Nederland via Duitsland, Polen en de Baltische staten naar Finland en daarna richting Moermansk. De terugreis gaat door Finland, Zweden, Denemarken en Duitsland om op 4 februari 2018 Nederland weer te bereiken. Dit betekent in twee weken tijd ruim 7.000 kilometer rijden, met Deux Chevaux.

Wat kan je verwachten?
In januari kan je in Finland en Noordwest-Rusland temperaturen tot -45°C en besneeuwde wegen verwachten. Zelf overnacht je in hotels, maar ’s morgens bij het starten van de auto’s staan je toch ontberingen te wachten. Je vindt ijsbloemen aan de binnenzijde van de ramen. Je kachel maakt overuren, maar krijgt de binnentemperatuur niet op een behaaglijk niveau. Ervaring in het omleggen van sneeuwkettingen heb je ook nodig. Te veel om op te noemen. Het gaat vooral om heel veel plezier en een tijd om nooit meer te vergeten.

Voorbereiding auto
Voor 7.000 kilometer door winterse omstandigheden moet je auto goed voorbereid zijn. Denk daarbij aan:
- Algehele controle van de techniek.
- Smeren van de choke en andere kabels.
- Minimaal lamellen-sneeuwbanden of anders spijkerbanden.
- Extra verlichting en eventueel een aanjager voor de kachel.
- Isolatie van de motorruimte met een plaatje achter de oliekoeler en bescherming onder de motor.
- Alle tochtgaatje dichten. Zorgen dat deuren goed sluiten. Linnen dak isoleren.
- Als de temperaturen gaan dalen, onderweg olie verversen naar zeer vloeibare olie (0W40).

Voorbereiding reiziger
Niet alleen de Eend of Eendachtige moet geprepareerd zijn voor de kou, ook de Eend-rijder zelf wil goed voorbereid aan de start verschijnen. Je hebt minstens het volgende nodig:
- Warme kleding.
- Slaapzak en luchtbed.
- Eten en drinken voor lange stukken door dunbevolkte gebieden en voor sommige overnachtingslocaties waar geen restaurant is.
- Ongeveer €3.000,- per equipe voor brandstof, overnachtingen, eten en overtochten.
- Reservebudget voor onvoorziene omstandigheden.
- Reisverzekering met dekking voor de Baltische Staten en Rusland.
- Lidmaatschap van een autoclub (bijv. ANWB) met internationale pechhulp en repatriëring.

Tanguy’s spannende verhalen en films doen het avonturiersvlammetje bij alle aanwezigen aanwakkeren. Twijfels worden weggehaald bij de een, maar zorgen worden groter bij de ander. De komende nachten zullen bij velen gevuld worden met mooie dromen over het rijden over een ijsvlakte, slecht zicht in een sneeuwstorm, een duik in een meer na de sauna en wegen zonder tegenliggers. Iedereen heeft genoeg mee gekregen om dit te verwerken en binnenkort een besluit te nemen over deelname aan de tocht naar Moermansk. Indien je ook interesse hebt, stuur dan een mail naar Tanguy Cagé via .(JavaScript moet ingeschakeld zijn om dit e-mail adres te bekijken). Je kunt op dit artikel reageren in het topic 2CV-reis Moermansk RU, 19 jan – 4 feb 2018.

tekst: Ruut van Schie, foto’s: Tanglia via travelpod.com

The dark force: Gerts Eend

Gert “GWHENDRIKS2” rijdt zijn Karakterbak BX en zijn Xsaar. Hij had eerder ook een XM en weet dus wel wat van Citroëns. Als Gert eindelijk toegeeft aan zijn lang gekoesterde verlangen naar een Eend, kan die weinig verrassingen meer voor hem in petto hebben, zou je denken. In werkelijkheid...

Er komt een glimlach tevoorschijn zodra ik het papiertje openvouw dat uit het groene instructieboekje van een 2CV valt. Op dit papiertje heb ik het een en ander geschreven toen ik me in een ver verleden in Eenden verdiepte. In die periode had ik geen Citroën als dagelijks vervoer, maar een VW Golf 2. Dat was helaas geen GTI, maar een simpele uitvoering. We hebben het hier over meer dan tien jaar terug. Zolang heb ik dus al de stille wens om een 2CV te bezitten.

Onlangs kwam met steeds sterkere vlagen het verlangen naar een Eend terug. Het was net zoals bij Anakin Skywalker, die erg naar the dark side of the force neigt; daar kom ik zo meteen nog even op terug. Een paar weken geleden werd het vuurtje weer aangewakkerd. Hierdoor ging ik Marktplaats in de gaten houden en bracht ik een bod op een Eend uit. Door een nogal autistisch trekje, iets van een enorme hekel aan de telefoon, heb ik me de bewuste Eend laten ontglippen. Tja, bijzonder stom van me! Dan is het handig als je iemand in de familie hebt die voor de hobby in auto’s handelt. Het opnieuw zoeken en onderhandelen heb ik maar aan dat familielid overgelaten.

Al heel snel heeft hij beet: geen Snoek maar een Eend onder de rook van Rotterdam. In Rotterdam is de zaak vlug beklonken en ik kan Sjaantje meenemen. Dat is de naam die de vorige eigenaresse aan haar Eend gegeven heeft. In mijn gedachten hoor ik al de vraag hoe het met Sjaantje is. Het zou lijken alsof ik een vriendin heb, wat niet het geval is. Had ik die wel, dan zou ik zeker geen derde auto mogen kopen. Ik noem haar dus beter gewoon “de Eend”!

Vanaf Rotterdam gaat de reis richting de oudste stad van Nederland. Ik moet zeggen dat ik gewoonlijk helemaal gek zou worden zonder muziek in de auto. In de Eend voelt het zo lekker relaxed dat ik de muziek niet mis. Door het relaxte gevoel heb ik een beetje om me heen kunnen kijken hoe de auto er vanbinnen uitziet. Het is wel apart dat je met je arm op de leuning van de bijrijdersstoel het raampje in de rechterachterdeur kunt aanraken. Wat een ruimte, ahum!

Onder het rijden kijk ik naar boven, naar het dakje. Hierbij krijg ik gelijk het gevoel alsof ik weer bij de scouting ben en weer in een tentje lig. Met die simpele dakconstructie lijkt het echt net alsof je in een rijdende tent zit. Een ding weet ik wel: bij de scouts kon je niet door het dak van de tent kijken. Dat kan hier wel: er zitten veel kleine gaatjes in het behoorlijk aangetaste dak. Hieruit kun je opmaken dat een nieuw dak wel mag.

Zodra ik onder de voorruit het zwarte dashboard met het gaas van de ventilatieopening zie, krijg ik het beeld voor me van een zwaar astmatisch ademend zwart masker: Darth Vader oftewel Anakin Skywalker die gezwicht is voor the dark force. Sorry voor de mensen die nog moeten beginnen met Star Wars, maar voor mij is het ook een soort overgave, maar dan aan een Eend!

En weet je, met een Eend ken je ook geen haast! Zodoende rijd ik rustig achter verschillende vrachtwagens richting het oosten, in november! Ik had nooit verwacht dat ik in november nog met een oldtimer zou rijden. Thuis aangekomen, laat ik de Eend even zien aan familie en vrienden. Zoveel positieve reacties als nu heb ik op de BX nooit gekregen, terwijl dat toch mijn Karakterbak is. Wat is er mis met een BX?

Ik wil nog even terugkomen op de riante binnenruimte. Een goede vriend staat die middag op de stoep. Dus ja, we gaan even een stukje rijden. Met zijn twee meter past het net. De gordel omdoen vergt wat meer moeite: ik moet half uit de Eend gaan hangen om hem genoeg plaats te geven. Nog zoiets: voordat de gordel bij een ongeluk aanspant, ben jij zelf al met het hoofd door de voorruit heen. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn van een gordel? Dat ding hangt niet áchter je, maar vóór je! Twee nogal grote en een beetje brede mensen in een Eend zijn wel goed voor veel gelach onderweg.

Als je denkt eindelijk je Eend te kunnen poetsen, krijg je een collectebus onder je neus geduwd: iets van een sinterklaascommissie. Al gauw gaat het over de Eend. “Jammer dat mijn achterbuurman niet meer leeft,” vertelt ze, “want door zijn DS ben ik Citroën-liefhebber geworden.” Dat zou ze in ons forumtopic Wat is jouw verhaal achter de interesse in Citroën? best eens uitgebreider mogen komen vertellen! Heb je dat gehad en wil je de poetsdoek weer oppakken, dan komt er een kinderwagen door de poort. Huh, wat is dit nou? Een vriendin komt even met haar baby de Eend bewonderen. Nogmaals: wat is er mis met een BX? Zoveel aandacht als de Eend nu krijgt, heeft de BX nooit gekregen.

Die avond ga ik op zoek naar het bewuste 2CV-instructieboekje dat ik ooit op een rommelmarkt kocht en dat nu wel heel goed van pas komt. Het papiertje met aantekeningen dat eruit valt, laat me glimlachen en aan vroeger denken.

En nu? Ik heb een Eend die voorlopig binnen mag slapen. De BX, die nu samen met het redelijk moderne hok (de Xsaar) buiten staat, zou ik eigenlijk liever op de plek van de Eend zien. Daarom zal de Eend spoedig naar de hobbyloods gaan, maar eerst wil ik een APK-voorkeuring laten uitvoeren om te weten wat ik mag gaan doen voor een geldige APK. Ze zal nog wat moeten wachten op aandacht, want de BX gaat voor. O nee, wacht! Ik heb ook een huis waarvan het interieur een likje verf kan gebruiken en het carnavalsseizoen staat op het punt van beginnen en, en, en… Ik geloof dat ik veel te weinig vrije tijd heb: help!

Je kunt op dit artikel reageren in het topic Gert z’n Eend.

tekst en foto’s: GWHENDRIKS2