Ze is weer thuis. Nieuwe fusees aan beide kanten, een nieuw draagarmrubber en alles opnieuw uitgelijnd. Een verstelbare arm bleek niet nodig, bij uitlijning was alles binnen de specificaties.

De komende weken maar even kijken hoe ze nu rijdt, het zal er vast niet minder van zijn geworden.

Ik heb er sinds aankoop nu 100.000 km op zitten, op naar de volgende 100.000 hoop ik.

Ed P schreef:

Een verstelbare arm bleek niet nodig, bij uitlijning was alles binnen de specificaties.

Ik hoor van Oldenhage dat alle C6’en en de C5 versie II last hebben van cuppende achterbanden. Van nieuw af. Alles “binnen de spec” zetten (dus hetzelfde als de af fabriek instelling) zal waarschijnlijk niet helpen.

Bij de volgende beurt komen er bij mij verstelbare stangetjes in.

En op wat voor waarde wil je iets dan gaan zetten met de verstelbare versie als de boel normaal al binnen specificatie is?

JanSr schreef:

Ed P schreef:

Een verstelbare arm bleek niet nodig, bij uitlijning was alles binnen de specificaties.

Ik hoor van Oldenhage dat alle C6’en en de C5 versie II last hebben van cuppende achterbanden. Van nieuw af. Alles “binnen de spec” zetten (dus hetzelfde als de af fabriek instelling) zal waarschijnlijk niet helpen.

Bij de volgende beurt komen er bij mij verstelbare stangetjes in.

Is er sprake van cuppen, of van zaagtandvorming?
Bij mijn C5AC, en ook bij eerdere Cit’s was sprake van zaagtandvorming. Als je dat te lang z’n gang laat gaan, kan cupvorming gaan optreden.
Remedie: banden/wielen regelmatig voor <> achter wisselen als ze rijrichting gebonden zijn zoals met CrossClimates.
Of links <> rechts in andere gevallen.

Groet,
JW

Het wisselen van banden is natuurlijk geen remedie, het aanpassen van de geometrie door het plaatsen van verstelbare stangen wel. Banden wisselen omdat de wielstanden kennelijk vanuit de fabriek al niet kloppen is gewoon ruk.

Ik snap je reactie.
Maar ja, wat moet je dan doen met een auto waarbij dat niet in te stellen is?

Midden jaren ‘60 kocht ik m’n eerste Citroën. Die had langsdraagarmen achter.
Dat is zó gebleven bij alle Cit’s die ik daarna had. Tot aan de vorige C5AC, die was uitgerust met dwars draagarmen. Mijn huidige C5AC heeft dat niet meer, die is voorzien van een “starre as”.

De enige manier om bij al die Cit’s het probleem van zaagtandvorming, en mogelijk cuppen te omzeilen was die wielwisseling. Dat werd standaard procedure bij mij.

Hoe je dat het beste aan kunt pakken bij een C6 of bij een C5 PH3 is een punt van discussie.
Door de wielstanden achter aan te passen kun je zaagtandvorming en cupping verminderen. Maar met die aangepaste wielstanden verandert ook het rijgedrag.
Als er voorheen toepspoor was, verantwoordelijk voor cupping, gaf dat stabiliteit bij het rechtuitrijden. En ook een meer voorspelbaar bochtgedrag. Kun je dat ongestraft aanpassen?

Groet,
JW

Wielstanden behelsen meer dan toespoor of uitspoor natuurlijk. Dat geldt zeker voor de achteras van een C6 en C5-III. Cuppen wordt overigens zelden door een verkeerde sporing veroorzaakt maar eerder door een verkeerde camber/caster of askanteling. Als dat door middel van een aanpassing opgelost kan worden dan is dat de weg te gaan. Soms is 1/4 graad al voldoende om cuppen te voorkomen terwijl de wegligging daar niet slechter van wordt. Daarbij moet worden gezegd dat de bandenkeuze ook erg belangrijk is.