Medeforumer ChrisB was hier zaterdag nog even voor de koffie. En later ook nog een hapje in ons buurtcafé. MINI-gerelateerd: er werd vanzelfsprekend even bandengetrapt. Daarbij werd duidelijk dat het rechter veerpootlager gescheurd is, een zekere ookzaak van het iets naar rechts neigen van de paarse Cooper én iets wat mij nog niet opgevallen was!

Naar rechts trekken is natuurlijk behoorlijk onwenselijk, dus eerdaags mogen aan beide zijden de veerpoten er onderuit.

Verder rijdt het karretje prima: we zijn er met z’n drietjes zondag mee op en neer naar Amsterdam geweest, en dat ging zonder ernstige wanklanken.

Wat druk geweest met andere zaken, maar zeker ook vanwege een wat onwillig gestel, in combinatie met niet erg vriendelijke weersomstandigheden in en om de garage.

Dat wil niet zeggen dat er helemaal niets gedaan is. Mini weer een keer de lucht in gebracht, en de bakolie gecheckt. Zat keurig netjes vol. Daarna een echt smerig maar wel soort dankbaar klusje: een dikke mix van zand en motorolie van het carter, de voor- en achterkant van het blok, de bak en stuurpomp gesopt (Dasty, water en de waterzofzuiger/blazer). Dan kan ik nu wat gerichter zoeken naar waar het blok nat wordt. Alsof dat nog niet genoeg was (of beter gezegd, omdat ik daarna toch wel een douche verdiend had) de wielophanging rondom schoongeborsteld en waar nodig alvast in de kruipolie gezet.

Daarna het binnenste remblokje rechtsachter uit de klauw gehaald:

Het opstaande randje verwijderd, en aan de binnenkant van het frictiemateriaal ook een randje weggenomen, zodat het netjes in kan slijten op het randje dat inmiddels op de schijf is ontstaan. Daarna op de juiste wijze gemonteerd zodat het blokje niet meer uitsteekt ten opzichte van de schijf.

Linksachter zat het binnenste blok ook niet op de zuiger geklemd zoals de bedoeling is, en zaten de hiervoor bedoelde klemveren klem tussen het blok en de zuiger. Omdat het blokje wel netjes op z’n plek zit heb ik het voor nu maar zo gelaten.

Ook nog even de remvloeistof gecontroleerd en het lijkt erop dat ik me kan verheugen op een veel voldoening gevende DOT4-wissel:

Dat gaat overigens wel gecombineerd worden met een opfrisbeurtje van de al eerder benoemde korstige voorremmen.

Verder nog even voor de weekboodschappen geweest:

Onder andere wat bevestigingsmaterialen, vier wielbouten, een Alpine radio-interface voor de stuurwielbediening én een feitelijk nieuwe sensor voor de achterremmen gescoord.

De dag erop bij een gelijkgestemde op bezoek geweest:

En met een behoorlijk fris uitlaatje weer vertrokken. Met pasgerantie!

Ik hoef me voorlopig niet te vervelen in elk geval. En de Mini zelf? Die rijdt eigenlijk wel heel lekker tussen de bedrijven door.

Op de eerste foto’s was al te zien hoe Enorm Smerig de witte wieltjes waren.

Omdat ik ze wél leuk vind ben ik van plan er te zijner tijd (voor mij) nieuwe bandjes om te laten leggen. Dus eerder deze week ze mee naar de wasbox genomen en het ergste vuil eraf gespoten. Veel hielp dat niet. Twee wielen hadden bovendien nog het vet van een eerder opengereten aandrijfashoes aan de binnenzijde zitten. Nooit gereinigd. Goed, ze zijn misschien al twintig jaar oud, maar ik denk dat er de afgelopen 5-6 eigenaren niet naar omgekeken is. Na het blokje en het onderstel nu maar het volgende smerige klusje.

Voor dit soort klusjes heb ik een tweetal wasmachinelekbakken. Een gemiddeld wiel past hier perfect in! Met een beetje geluk tref je ze in de kringloop voor 2-5 euro. Beide exemplaren op de tuintafel gelegd en daar een soort wasstation ingericht. Mijn onderrug waardeert dat dit klusje hiermee op gezonde werkhoogte gedaan kan worden.

Met Dasty en een schuurspons is het mogelijk het ergst aangekoekte/ingebeten koolstofstof te verwijderen. Inmiddels zijn ze nu bijna helemaal wit! Kostte wel flink wat elbow grease en het daglicht was ook al verdwenen, dus de foto’s van het voorlopige resultaat houden jullie tegoed.

Een wijs man heeft mij wijsgemaakt dat Dasty kaliumchloride bevat, en dat het om die reden raadzaam is je werkstuk na afloop te neutraliseren. Kan met ordinair afwasmiddel. Dat dus maar netjes gedaan.

Ik denk dat ik het balanceerlood er te zijner tijd ook maar af haal, en de lijmresten verwijder met een stickerwiel. Dan nog een laatste reiniging en dan kunnen de Continental Ultracontact in 195/60R15 (DOT 4423) die al klaarliggen gemonteerd worden!

Lekker bezig!

Een andere tip met Dasty is dat het met koud water (als koud ontvetter dus) ook heel goed werkt. Daarna met koud water blijven spoelen neutraliseert ook voldoende (op mijn gasfornuis in ieder geval wel )

Nog witter dan gehoopt

die wasmachine lekbakken kosten dacht ik 17 euro per stuk bij gamma…

€18,40 bij Praxis. Met de app krijg je 20% korting.

Nou hup dan, allemaal wielenwassen dit weekend!

Ik had na het versterkerdebacle wat tijd om (onder het genot van 8FM) te bedenken wat ik ging doen als die Axton beyond repair zou blijken te zijn. Of in elk geval voor langere tijd in het projectenrek terecht zou komen. En omdat ik eerder al had bedacht dat ik de fabrieksradio ook voor een aftermarket unit kon verwisselen, kwam het mooi uit dat ik:

2d schreef:

Onder andere .. een Alpine radio-interface voor de stuurwielbediening .. [had] gescoord.

Via marktplaats een mooie Alpine radio met cd-loopwerk, bluetooth en wat geavanceerde geluidsinstelmogelijkheden laten komen. Keurig netjes met het bijbehorende inbouwframe, aansluitkabel, handsfree-microfoon, sleutels en hoesje voor het front. Eerst maar eens aangesloten om te zien of de stuurbediening ook echt werkt:

En jawel! Werkt meteen, en een verbazingwekkend goed en diep geluid uit de kartonnen luidsprekers, die overigens nog helemaal intact zijn, niet gescheurd. Via het stuur kan het volume en de bron gekozen worden, en kunnen tracks vooruit/terug geskipt worden. Zelfs ‘doorspoelen’ werkt. En de dimmerfunctie van het display doet mee met de dimlichten!

Voor montage moest alleen een raampje gevonden worden om het DIN inbouwframe in te bevestigen. Op loopafstand bleek er eentje te koop voor een zacht prijsje, scheelde me ook weer een dag of wat op de post wachten. Het zit mooi in elkaar zo en mocht de MINI weer van eigenaar wisselen haal ik de boel er in een halfuurtje weer uit, en zit de originele head unit er weer in.

Verder heb ik de afgelopen week niet echt veel aan het paarse geval gedaan, terwijl ik wel een soort deadline heb om hem ‘ringklaar’ te krijgen. Waaronder dus de veerpootlagers. En de voorremmen, ook niet onbelangrijk. Maar iets hield me tegen om eraan te beginnen. Dat point of no return te bereiken. Onder het motto van ‘ga gewoon een uurtje iets doen’ de garage opgeruimd en de auto maar weer eens de lucht in. En de wieltjes eraf. En eronder gekropen.

Het laatst schoongemaakte motortje zat alweer goed onder de olie. Het goede nieuws is dat het alleen van het kleppendeksel lijkt te komen. Dat gaan we ook maar eens vervangen dus. Verder viel me onder de auto het volgende op:

Tijdens de eerste keer dat ik de auto bekeek heb ik ‘m met een generieke uitleestool ehm.. uitgelezen, en toen kwam er een foutmelding voorbij: P0036 HO2S Heater Control Bank 1 Sensor 2. Geen lichtje op het dash, geen vermogensverlies (integendeel, lijkt het), geen excessief brandstofverbruik. Toch ben ik benieuwd wat er gebeurt als ik die stekker, van de tweede lambdasensor dus, weer inprik. Mischien laat ik het wel zo

Afijn, met frisse moed de voorremmetjes ook maar van beide hoeken verwijderd, en alle bevestigingen die los moeten om de veerpoten te bevrijden ook maar vast in de kruipolie gezet.

Die remmen, dat is ook niks te vroeg hoor.

Als het even meezit trek ik morgen de veerpootjes eronder vandaan!

Het zat even niet mee, maar inmiddels is dat klusje geklaard:

De veerpoot aan de passagierszijde liet zich vrij makkelijk wegnemen. De linkerkant was wat minder vergevingsgezind. In elk geval een goedkope trekker naar het hiernamaals geholpen bij het proberen de fusee los te krijgen van de kogel. Daar klaagde ik in het topic van de zwarte Mini al eens over:

2d schreef:

Eerst de lange as verwijderd. Viel qua worsteling nog mee, alhoewel de stuurkogel en fuseekogel wat overredingskracht nodig hadden. De trekker die ik ervoor heb past net niet lekker trouwens, daar mag een ranker exemplaar voor komen, mocht het weer eens aan de orde zijn.

Ja, ik ben nogal een kringloophoofd, dus toen ik een keer een zooi Kukko-trekkers voor 8-9 euro per stuk zag liggen was ik spekkoper. Waaronder dit fijne kleinood:

Maar ook met deze was het echt beuken en stoken geblazen. Nét op het moment dat ik eigenlijk de moed al een beetje verloren was: KNAK en de boel kwam los.

Ook aan bakboord dus een nieuwe Bilstein B4, en een nieuw veerpootlager en hoezenset van Ridex. Die dempers trof ik op marktplaats, nieuw in doos, voor 40 euro plus de verzendkosten.

Colin op martkplaats schreef:

Zitten ook toplagers bij, moet je alleen even kijken of je dat merk wilt monteren.

Dus onder het motto: hoe erg kan het zijn? Heb ik die dingen lekker gemonteerd. Apres nous le déluge. Maar het kan ook zijn dat ik hier nog van terug kom

Ook bij deze klus kwam het Proxxon doorsteekgereedschap weer fijn van pas:

Rinse and repeat:

In elk geval ziet het er weer patent uit. De veerpoten zitten er weer onder, en ook een ‘als nieuw’ paar remschijven hebben hun weg naar de naaf gevonden. Moet alleen nog alles op moment zetten, én er zijn nog een paar vervangende knelmoeren onderweg waarvan hergebruik echt te ranzig zou zijn.

De uitlaat. Die is lek. Rammelt en ratelt. Klapt ook tegen koets en wielophanging bij een dynamische rijstijl. Is bij nadere inspectie ook echt rot. En ik vind hem ook wel ielig aandoen eigenlijk.

Wat nog erger is: het bierblikje ontbreekt! Kortom, dat kan beter.

De schuifmaat wijst uit dat er onder de Vieze Mini een uitlaat van een One hangt: een buitendiameter van 42 mm ten opzichte van 52 mm voor de ‘echte’ Cooperuitlaat. In principe is een One voorzien van hetzelfde motortje, maar dan levert het aggregaatje slechts 90 pk, en niet de 116 van de Cooper.

Het eerder aangeschafte vervangende exemplaar is niet alleen in de juiste diameter, maar ook voorzien van een extra middendemper. En een beer can! Ben benieuwd of dit straks merkbaar is tijdens het rijden, want deze Mini is al geen sloom type.

Met enige tegenzin het zwaar verkouden lijf tussen de auto en het koude beton gesparteld. Na drie keer deze manouvre dan ook daadwerkelij de goede dopjes, kniegewrichten en verlengstukken op de Milwaukee. De boutjes waarmee de pijp aan de kat vastzit (kort tevoren in de kruipolie gezet) kwamen eigenlijk nog best makkelijk los. Niks te klagen.

De einddemper zit in een beugel geklemd, die op zijn beurt weer in rubbers hangt, die aan tapeinden aan de koets bevestigd zijn. Weliswaar brak één stukje tapeind af, maar er bleef genoeg draad over om het nieuwe rubber te zijner tijd nog wel deugdelijk vast te zetten. En zo lag het oude uitlaatje er zonder veel gedoe onder vandaan.

Een uitlaatwissel met de Quickjacks op het koude beton: het is geen feest, maar ook geen marteling.

Helaas bleek de ophangbeugel niet echt lekker meer te passen. Niet in combinatie met beide uitlaten overigens. Een vervangend exemplaar van Walker laat zich voor twee tientjes plus verzendkosten Motointegreren. Jammer dat ik die bestelling er gister al uit heb gedaan. Voordat ik de noodzaak van een vervangend exemplaar inzag Eerdaags dan maar eens kijken of ik die bestaande beugel met hamer en bankschroef alsnog aan mijn wil kan onderwerpen.

Volgende klus is overigens het wegnemen van klepdeksel/injectoren/luchtinlaat/gasklephuis, dus het zou zomaar kunnen dat er nog een bestelling onderdelen deze kant op komt. Wordt zeker vervolgd!

Tip voor de kouwe vloer: leg een flink stuk karton neer. Scheelt serieus.

Klopt, ik lig op van die fitness/zwembad foamtegels van de AC-Tion. Helpt enorm!

Leg een stuk karton eronder dat scheelt idd veel kou, en het glijdt prima anders blijf je rollen en word je bont en blauw.

Klepdekseltje gelicht.. Niet slecht voor 20 jaar en 225 duizend kilometer!