Keurig werk!

Druk bezig om de stuurpomp te vervangen. Dat ding jankte al een tijd enigszins en laatst begon de stuurbekrachtiging te ontbreken bij achteruit manoeuvreren. Hoop gekreun die geen gelijke tred hield met het motortoerental, maar geen slippende riem. Kortom: die pomp kapt er eerdaags voorgoed mee. Als je nagaat de een van de meest voorkomende faal-modi een gebroken as is, kun je er beter bij zijn voordat je onbekrachtigd tegen het stilstaande hydraulische systeem in mag gaan sturen.

Gelijk ook maar een nieuwe HD-leiding van de pomp naar het stuurhuis erin gezet, want de oude was nogal zompig geworden. En natuurlijk een nieuw voorraadvat: het filter dat daarin zit kan gewoon los, maar het kan niet door de dop. Dus: een verversing van de stuurbekrachtigingsolie (ATF in dit geval) betekent een nieuw vaatje. Leiding en vaatje zijn BMW Originalteile, maar een pomp kan de dealer niet leveren. Nou moe! Daar heb ik dus een ERA revisiepomp voor gehaald: het enige ding waarvan het me niet vooraf duidelijk was of dat een goeie is of niet. Grappig genoeg kan er door derde partijen wel een pomp geleverd worden, maar de HD-leiding is minder makkelijk. Vooral van de echte merken. Dus: dealerwerk!

Met de spullen eenmaal in huis was het wel tijd om dat dan ook maar in te gaan bouwen. Eerst het systeem zo veel mogelijk gespoeld met verse ATF en dan kunnen we los met uitbouwen. Dat spoelen kon dan in ieder geval nog op de oude pomp, zodat de nieuwe niet meteen een bak vervuilde drek te vreten krijgt. Vervolgens luchtfilterhuis eruit, riem los, riemspanner maar even aan de kant om fatsoenlijk bij de bouten van de pomp te kunnen (hoeft niet, maar is wel zo makkelijk) en dan maar gewoon rechttoe rechtaan de handel los sleutelen. Pompje onderlangs eruit in 15 minuten Sort of. De boel uitbouwen is natuurlijk één ATF-ballet waar je nooit genoeg opvangbakken voor hebt zodra het over blok en subframe begint te lekken, maar soit. Een ranzige knoeiboel moet je incalculeren met dit soort werk.

Daarna wordt het even interessant, want je hebt de poelie en de steunen van je oude pomp nodig en die kunnen best wel vast zitten. Wat met een kunststof poelie niet echt tof is. Maar met eerst afborstelen, veel beleid, een lel van een Kukko poelietrekker (te gebruiken met nog veel meer beleid), veel kruipolie en een paar gerichte meppen op de spindel van de trekker kwam die poelie nog behoorlijk protestvrij los van de aangeroeste as. Dat was alvast een meevaller Maar het was dan ook niet meer dan gevorderde vliegroest: net genoeg om de boel goed te klemmen en niet genoeg om daar niet van te kunnen winnen zonder een nieuwe poelie te halen.

Dan de steunen nog en daarvan zaten de Torx-40/M8 bouten Goed Vast. Dat werd een kwestie van herhaaldelijk heet stoken en dan kruipolie d’r op, totdat met een halfduims ratel met 3/8 verloop & dopje Tx40 de boel alsnog toe wilde geven. KNAK! en los… Met de hand (nou ja, met de losse dop want Heet) wilden ze eruit. Schroefdraad als nieuw, maar door roest onder de kopjes hadden ze verbazingwekkend veel frictie. De boutjes zijn perfect heel gebleven. Borstelje over de kopjes, klaar: zo er weer in.

De oude pomp, intussen, was duidelijk aan z’n eind. Er zit vrij stevig radiale speling op de as die bij de nieuwe pomp ontbreekt en dat lijkt me geen goed teken. Maar klagen kun je niet als je ziet dat die pomp bijna 27 jaar gefunctioneerd heeft, terwijl ze met enige regelmaat na ergens rond de tien jaar nokten. En gegeven dat ik al zo lang als ik die auto heb die pomp in het snotje heb voor het veroorzaken van problemen, dus onderhand alweer een jaar of 4, kun je bij een redelijk normale levensduur van 10 jaar echt niet zeuren als je na 27 jaar de originele pomp uit zo’n auto trekt.

Vervolgens de HD-leiding vernieuwd waarbij in het kader van systeem spoelen het stuurhuis ook nog even uitgeperst kon worden (de ATF daarin zag er beter uit dan ik had gedacht, zelfs met spoelen meegerekend, dus dat is wel aangenaam) en dan de hele mik maar weer terug bouwen. En natuurlijk een vers tankje erin, hoewel daar de oude dop op gaat aangezien er geen tankjes met een ‘ATF Only’ dop leverbaar zijn en het me niet helemaal verstandig lijkt om vanwege de opmerking CHS11S Only op de nieuwe dop iemand er een keer de verkeerde olie in te laten mikken. Nou nog met compleet verse ATF afvullen en ontluchten en dan zou ‘t ding er weer even tegen moeten kunnen. Net op tijd ook, want volgende week staat er een afspraak voor een APK’tje. En zou houden we het spannend…

Derk

Goed. Afgevuld, ontlucht, alle daarna nog ontbrekende aanbouwdelen er weer aan gehangen en ‘m weer buiten gezet. Met een vrijwel volledig stille stuurbekrachtiging. Zodat je op z’n minst meer plezier hebt van het aangename geluid van die M52TUB25

Het hele verhaal was ook nog eens in een keer lekvrij. Ben benieuwd of dat zo blijft.

Al met al een redelijk pijnloze klus. Je kunt er allemaal in wezen goed bij, ook al moet je onderlangs voor die pomp. Zelfs de aansluitingen van de HD-leiding zitten beter binnen bereik dan je zou denken. Het constant schoonmaken van alle weggelekte ATF, het stunten met vastzittende bouten en het ontluchten van het systeem zijn de tijdvreters. Die pomp wisselen is op zichzelf echt snel en gemakkelijk te doen. Wat in dit geval mooie mats is, ten opzichte van de pech dat die pomp zo kort voor de keuring eindelijk echt uit elkaar loopt.

Afijn. Klaar weer. Morgen de oude pomp even inleveren voor ‘t statiegeld, dan nog even een dag of wat in de gaten houden of ‘t blijvend klaar is en dan volgende week maar eens kijken waar-ie op afgekeurd wordt

Derk

Goed bezig. Toen ik voor mijn E39 een nieuwe stb pomp nodig was heb ik gewoon de “allergoeiekoopste” gekocht. Een Ridex, van 19,95. En die doet het nu nog (bij de nieuwe eigenaar van de auto weliswaar). Samen met een nieuwe poelie, ook van Ridex. Origineel zal vast langer meegaan, maar het verschil in prijs vond ik een beetje te gortig. Ik kon 4 nieuwe Ridexen plaatsen tegen 1 originele nieuwe…

Ik heb ook een imitatie-pomp dus. Alleen de leiding en het tankje zijn Originalteile. Hoewel ik nergens een pomp kon vinden voor 19,95…

Een kleinigheid bij de pomp die ik heb gebruikt: er zit een inbus-zeskant in de as waarmee je lekker makkelijk de pomp even kunt tegenhouden om de boutjes van de poelie aan te trekken. Kwestie van inbussleuteltje 10. Toch? Ja, die is dus te groot. Wel 8 dan? Nee, veel te klein. Gloeiende… Wat is dat dan voor rare inbus-maat?

Schuifmaatje erin, 9,5mm. Oftewel: dat is een inbus maatje 3/8 inch! Gelukkig heb ik de laatste tijd bij kringlopers etc. het een en ander aan inch-maten gereedschap bij elkaar gescharreld. Niet veel, maar toch. Van dat spul wat je eigenlijk nooit gebruikt, maar je kunt ‘t maar hebben. En, hoe is ‘t mogelijk, daar zat een 3/8” inbussleutel bij. Dat was wel even enorme mazzel, want ga zo’n ding anders maar even snel ergens halen!

Gereedschap heb je nooit te veel, blijkt dan maar weer

Derk

En nog even nieuwe knopjes in de sleutel gezet. Die waren altijd al lelijk, maar ze waren in de loop van de tijd alleen maar verder vergaan en erg dun geworden. Totdat er een gat in de afsluitknop zat. Daarna komt er vuil in die sleutel en gaat het printje er een keer aan. Moet je niet willen, een sleutel is duur. Voor iets van 15 euro incl. verzending bij Offenga een rubber matje met de juiste knopjes besteld en die in de sleutel geknutseld, klaar: is die sleutel voorlopig weer tegen stof en vuil bestand.

Er zijn daarvoor geen BMW Originalteile meer leverbaar, maar dus wel nette imitaties. In mijn geval moest daar het lensje van het controlelampje af gesneden worden (die zit bij mij als vast onderdeel in de behuizing) en er moest een hoekje af om ruimte te houden voor de chip van de startonderbreker. Kwestie van een X-Acto® mesje. De oude knopjes waren overigens ook echt rot en waren binnenin al lekker begonnen met veranderen in kleverige troep. Daar was ik dus typisch net op tijd bij.

Derk

En hij is weer goedgekeurd voor bijna 13 maanden.

Komende zomer een klein roestplekje aan de rechter dorpel even laten verdwijnen, dan nu toch voor de volgende winter maar eens koplampglazen regelen en verder dus weer gewoon onderhoud (blijven) plegen.

En gewoon blijven rijden met die kist, uiteraard

Derk

Omdat ellende altijd in meervoud komt: een paaltje geknuffeld met de E46. Net mooi rechts van het midden op de achterbumper. Ik zat links van de auto het verkeer in de gaten te houden om uit een parkeervak weg te komen en dus stond dat paaltje (nou, gewoon een fullsize ANWB wegwijzerpaal) akelig precies buiten de zichtlijn waar ik prioriteit aan had gegeven… ops:

Goed, zo’n wegwijzerpaal kan dat wel hebben als je er met nul gang tegenaan klontert. En dat is beter dan een medeweggebruiker met pakweg 50 km/h over het hoofd zien bij het wegrijden. Maar de bumper zat dus mooi een eindje naar binnen gedrukt. Niks aan de hand verder, een schrammetje en een vlekje zwarte verf van de wielrijdersbond aan de bumper, maar dat moet dus wél eerst weer op z’n plek.

Dus thuis de strook met de (defecte) parkeersensoren eruit om bij de bumperbouten te kunnen. Je zou zeggen dat je ‘m dan bijna vanzelf weer op z’n plek kunt laten veren. Nou, niet dus. OK, en waarom dan niet? Om daar achter te komen moest dus even de bumper eraf. En dat heb ik geweten zeg!

Bij het demonteren zijn natuurlijk de piepkleine haakjes waar de hoeken mee aan de spatbordranden hangen afgebroken (oud). En na demontage bleek dat de drager van de bumper, een ding van kunststof, zozeer verouderd was dat het subtiele tikje op een ANWB-paal het gat bovenin de bumper waar de ingeklemde moer voor de bumperbout in zit vakkundig had verkruimeld. Dat betekende dat je de boel nog net wel los kon draaien, maar bij het terugzetten van de bout is er niets meer om die moer op z’n plek te houden. Daar kun je ook gewoon niet komen met de bumper op z’n plek en dus houdt dat wel even op. Er zal een andere drager in moeten.

Omdat die kunststof dragers blijkbaar dus door veroudering bros worden en daardoor gevoelig voor beschadiging heb ik er toch maar voor gekozen om een nieuwe te bestellen bij de dealer. Dat moet dan maar. Ik kom er al goed mee weg dat de bumper niet opnieuw in de lak hoeft, dus iets van dat ‘budget’ moet dan maar op aan sleutelgemak met nieuwe, frisse, betrouwbare onderdelen. Ik moest toch de haakjes voor de bumperhoeken al wel bestellen. Ik heb ook meteen nieuwe bouten besteld, want dat zijn Torx-bouten en ze zijn na een kleine 27 jaar dermate roestig dat ik voorzie dat ik ze bij het terugzetten alsnog verniel. De toegang is krap, dus scheef werken met een torxdop gaat heel makkelijk en dan is het geheid einde oefening.

Maar wat veel vervelender was, is dat ik twee roestgaatjes vond die door de bumper netjes verborgen werden. Eén onderin de rand tussen kofferdeksel en bumper (onderin het dwarsbalkje achterin de kofferbak) en één in de rand waar het rkofferdekselrubber op ligt. Ja, en als het dan nu toch uit elkaar ligt moet dat dus gewoon ook nu klaar worden gemaakt. Je kunt er bij en als je ‘t meteen netjes uitstukt nu het nog een relatieve kleinigheid is wordt het ook nooit meer een echt probleem.

Dus daar ging er een 8mm boor in de antieke Van der Heem boormachine en werden er gaten geboord om de carrosseriezaag in het plaatwerk te zetten. Nieuwe stukjes plaat gemaakt, dat erin gelast, was de boel onder het achterlicht in ieder geval vlot weer redelijk netjes. Daarna de kofferbak-rand eruit gevild met de flex en het ontbrekende stuk in het werk nagemaakt uit een aantal kleine stukjes autoplaat. Dat is een erg vervelende vorm, precies op de drielaags aansluiting van allerhande plaatwerk in de binnenste hoek van het achterlicht cq. de onderste hoek van het kofferdeksel. Maar het zat er rond drieën vanochtend redelijk naar m’n zin in.

Die handel is inmiddels een eind afgewerkt ook. Van binnen eerst met een ML-sonde op de spuitbus de boel in de zinkspray gejast. Van buiten kon dat op de normale manier. Volgt binnenin nog een behandeling met ML van dat dwarsbalkje en dan houdt dat weer jaren. Van buiten moet de boel in de grijze primer en gedeeltelijk opnieuw in de kleur en de blanke lak. Daarna moet de kitnaad van het onderste plaatwerk tegen dat dwarsbalkje er opnieuw in gezet worden en dan is het verder weer klaar om er een bumper opnieuw en weer netjes op z’n plek aan te hangen.

Vanwege droogtijden en levertijden van materiaal ben ik daar de rest van de week wel weer zoet mee, maar het betekent wel dat de achterkant van de auto een van een stiekem roestprobleem af is die me over een jaar, misschien twee, nog heel pittige problemen had kunnen opleveren. Hoewel het allemaal qua planning weer gruwelijk onmogelijk uitkomt is ‘t dus ergens wel een goed ding geweest dat die bumper er even af moest.

En passant neem ik een rondje roestwering in de bandenbak maar even mee en heb ik de schroefdraad van het achterste sleepoog maar eerst eens weer bruikbaar gemaakt. Want daar kon je wegens roest natuurlijk na al die jaren ook helemaal niks meer mee. En zo wordt het allemaal in ieder geval wel weer een beter ding dan het was.

Na al dit gaat-ie eerst weer in elkaar en bij de eerstvolgende keer dat er een week redelijk stabiel mooi weer verwacht wordt kan het gaatje in de rechter dorpel eindelijk aangepakt worden. Dan is, op nieuwe koplampglazen na, de auto ook technisch weer helemaal netjes en bestand tegen weer een paar jaar dagelijks gebruik in weer en wind.

Derk