Ik had bij het plaatsen van de nieuwe koplampglazen gezien dat de lenzen van de voorste knipperlichten van de behuizing los aan het komen waren. Dus ook daar zijn nieuwe in gegaan. Omdat de BMW-organisatie de witte versie nog maar voor één kant kan leveren heb ik ook daar imitatie voor moeten laten aanrukken. Oordeel: hit or miss. De rechter was in orde, de linker paste pas nadat ik diverse gietranden zelf maar eerst had afgewerkt en dan nóg maar amper. Bovendien kwam de rubber pakking meteen los. Voor nu eerst zit dat erin, maar ik ga dus wel alsnog op zoek naar goede gebruikte originele units. Gewoon omdat met name de linker geheid naar de vaantjes gaat bij de volgende keer een lamp wisselen. Gelukkig kosten die nieuwe units bijna niks, dus het was op zich de poging waard.

Omdat ook de zijknipperlichtjes behoorlijk vergeeld waren en dat dus nu erg ging opvallen heb ik die er ook nieuw op gezet. Dat paste dan weer helemaal perfect en het zijn ook nette units. Ik heb in alle gevallen de originele fittingen gewoon laten zitten, daar mankeert niks aan.

In ieder geval is de verlichting dus nu eerst weer water- en vuildicht en dat is in elk geval een verbetering.

Derk

Omdat ik erachter kwam dat het in de schuur met die klamme hitte veel beter vol te houden was dan waar dan ook elders (want flink koeler) heb ik besloten om dan nu ook maar het reeds geplande laswerk aan de rechter dorpel van die E46 eens aan te pakken. Wat viel er tegen: dat zat precies onder het voorste dwarsbalkje waar de stoel op staat en daar loopt de 12V voedingskabel vanaf de accu dus ook precies net onderdoor. Die moest dus los en het was nog wel even serieus zoeken naar een geschikte manier. Dat bleek uiteindelijk dan weer simpel: tegen het schutbord zit er, achter de vloerbedekking, een schroefpunt waarop de kabel binnen in de auto met een oog vast geschroefd zit. Onder de motorkap zit er een volgende kabel op de andere kant van dat schroefpunt naar een volgend schroefpunt en van daaraf gaat het overdwars door een gootje onder de interieurfilter-bak richting startmotor enz.

Dat schroefpunt achter de mat kon dus makkelijk los en dan kan die kabel onder drie klemmetjes vandaan en fatsoenlijk opzij. De rest van de bekabeling kon sowieso voldoende opzij, dat was dus geen probleem.

Verder was het jammer dat de rotterij precies zo gesitueerd was dat de verder netjes intacte buitendorpel er dus toch gewoon aan geloven moest om voldoende toegang te krijgen. Dat of binnenin die dwarsbalk verzagen… Dat werd dus een luikje ter grootte van ongeveer een tankklepje in de buitendorpel. Daarna in vier stukjes plaat de hele handel er weer in geknald. Alles zit alweer, het laswerk is klaar. Omdat het niet in het zicht zit is het allemaal wat minder nauwkeurig afgewerkt, maar sterk is het zeker weer en als dit verder met de nodige chemicaliën is afgewerkt is er eerst weer jaren geen omkijken meer naar. En dat is dus de meevaller: eenmaal met voldoende toegang aan de slag was het complete laswerk ook in een middag en een avond klaar. Nog een dag besteden aan afwerken (droogtijd) en dan een middagje ofzo om de boel weer op te bouwen en uitgebreid te stofzuigen (want goor werk is het sowieso, die uitstukkerij) en dan is ‘t ding wel eerst weer klaar. Eind van de zomer cq. van het najaar de bodemgroep nog maar een keer extra beschonen en her en der opnieuw in de verf zetten en dan blijft-ie weer lang netjes onderlangs.

Het beeldverslag volgt nog, ik ga de foto’s nu niet meer uit zitten zoeken

Derk

Afijn. Een dorpeltje, of eigenlijk in feite meer de bodemplaat, van die E46 dichtknetteren dus. De schade stelde niet al te veel voor, een doorgeroest strookje materiaal van een cm of 10 lang, een cm of 2 breed en een opstaand kantje van nog geen centimeter. Maar het zat op een knap lullige plek om aan te werken: precies onder het voorste balkje waar de rechter stoel op staat. Daar ligt er een heel zooitje bekabeling tegen de dorpel gedrukt, om nog te zwijgen van de 12V+ kabel vanaf de accu. Die immers in de kofferbak staat om het gewicht van de twee extra cilinders voorin de neus van de auto wat te compenseren. Het is niet dat de normale accubak onder de motorkap er niet is (die is er wel, direcht tegen het schutbord is een riante leegte waar bij de vierpittertjes de accu dus staat) maar gewichtsverdeling is een ding met zo’n sportsedan immers

En dus ziet de schade er zo uit:

en dat is dan bekeken door het op de foto onderste gaatje in de dwarsbalk:

Om nou die dwarsbalk te kunnen sparen moet er dus buitenom toegang worden gemaakt en dan kom je nog wat extra verstevigingen in de dorpel tegen die natuurlijk ook precies daar zitten. Een heel gedoe om daar bruikbaar toegang te krijgen voor een powerfile en een lastoorts zonder meteen de hele dorpel te moeten verknutselen!

De rest is dan weer laagje voor laagje opbouwen. Eerst het randje van de binnendorpel er weer in, daarna de vloerplaat er weer overheen en dan de versteviging die open gesneden moest worden om bij de werkelijke reparatie te kunnen weer dicht gelast…

En ten slotte de dorpel weer dicht gelast en de handel inwendig en uitwendig in de zinkspray gezet (je kunt een schone ML-sonde van zo’n spuitbus ML prima gebruiken om zinkspray volledig zonder te mikken maar daarvoor compenserend met ruime hoeveelheden in zo’n dorpel blazen). En natuurlijk de hele mik van binnen en van buiten in de strijkkit gekliederd. En dat ziet er dan zo uit:

En als dat dan klaar is kun je er met een ML-sonde met deze keer wél gewoon ML nog wat extra bescherming in hozen. En natuurlijk kan de hele handel weer in elkaar gesleuteld worden: ondervloer-isolatie, bekabeling, vloerbedekking, A-stijl bekleding, dorpelbekleding, dashboardkastje, voorstoel en vloermatjes er weer in en de dorpelkap aan de buitenkant er weer over. En natuurlijk de bokjes eronder vandaan. Is het net alsof ‘t nooit gebeurd is

Inmiddels is dat dus allemaal klaar en staat de auto weer buiten. Alles werkt naar behoren, er zijn geen onderdelen overgebleven, kortom: dit moet goed gaan. En dan kan dat stukje dorpel eerst weer lang mee.

Derk

Sapjes gecontroleerd, bandenspanning gecheckt, poetsje d’r over, stofzuiger erdoor en daarna zijn we er afgelopen week maar eens mee op vakantie geweest. Eerst ergens in de diepste krochten van Thüringen een NVA FKü 100/57 verder hersteld (de grote ketel moest eruit om de vuurkast te herstellen) en daarna door naar Berlijn voor een uitvaart. Vanavond thuisgekomen, in vijf-en-een-half uur van ongeveer bahnhof Ostkreuz naar huis. Dat was inclusief een tankstop. Ontspannen gereden, grotendeels met 135-ish op de cruise control en lui achterover. Inmiddels is een poetsje d’r over wel weer opnieuw nodig, want we hebben in de schemering nogal wat insecten verpulverd.

Problemen en/of belevenissen? Neuh. Dat gekke ouwe ding heeft ‘t weer helemaal foutloos gedaan. Ik heb de tellerstanden nog niet vergeleken verder, maar het zal zo’n beetje 1600 kilometer voornamelijk Autobahn vreten geweest zijn. Kan-ie hebben.

En die FKü 100/57 is ook weer stookklaar.

Derk

Lekker man.

En passant nog even een heel kleine verbetering aangebracht. Toen ik de auto kocht zat er de een of andere ooit vrij prijzige aftermarket pookknop in. Vast en zeker omdat de originele leren pookknop doorgesleten was. BMW gebruikte namelijk ook wel heel erg dun leer voor die knop. In de Compact had ik ‘m ook al gewisseld wegens doorgesleten en die knop kon dus door naar deze E46. Maar inmiddels was ook die weer doorgesleten en dan komt de witte vulling door het zwarte leer. Zodat het ook echt goed opvalt dat die knop versleten is…

Dat ziet er dus meteen ranzig uit, dus op zoek naar iets anders. Nou is een nette pookknop voor een E46 onderhand moeilijk te vinden, want ze zijn allemaal natuurlijk allang versleten. Die dingen zijn ook werkelijk roofgoed op de sloperijen in de wijde omtrek, je moet al mazzel hebben dat je überhaupt nog een keer zo’n auto met die knop er nog in op de bult tegenkomt. Maar wat wil je, de laatste E46 (cabrio) is ook alweer bijna 20 jaar oud. Ik had dus in eerste instantie een pookknop voor een 5MT 1 serie op het oog: dat past gewoon en daarvan was een nette goed te vinden. Maar de BMW-specialist waar ik die van wilde overnemen had er intussen nog een uit een E46 gevonden en dan nog wel een met de houtfineer bovenkant. Precies de soort die ik er vanaf het begin al in wilde hebben om dat eeuwige doorslijten op te lossen! Die zit nu dus in de auto en dat staat meteen veel netter. Het hout wijkt van kleur ietsje af van de rest, maar dat is lang niet genoeg om te storen. Vind ook maar eens twee exact gelijke stukken hout, zullen we dan maar als smoes gebruiken.

Omdat de bovenkant nu van hout is lijkt me het slijtageprobleem langdurig opgelost, want het doorslijten van de leren bekleding komt vooral voor langs de rand van de inleg met de schakel-plattegrond en daar zit dus nu hout (fineer) met een degelijke polyester of zoiets toplaag in plaats van heel dun leer. Zal dat onder invloed van hitte en UV in zo’n auto wel weer gaan schilferen, want er is altijd wat met die ouwe zooi, maar dat is dan waarschijnlijk beter bij te werken dan een gat in flinterdun zwart leer.

Derk

In onze Xantia destijds begon het aluminium plaatje met H-patroon los te laten. En dat leverde snijwondjes op tijdens het schakelen! Dat kapje was zo verwijderd en met een lelijke witte pook is die wagen later de Belgische handel in verdwenen.