Ik had bij het plaatsen van de nieuwe koplampglazen gezien dat de lenzen van de voorste knipperlichten van de behuizing los aan het komen waren. Dus ook daar zijn nieuwe in gegaan. Omdat de BMW-organisatie de witte versie nog maar voor één kant kan leveren heb ik ook daar imitatie voor moeten laten aanrukken. Oordeel: hit or miss. De rechter was in orde, de linker paste pas nadat ik diverse gietranden zelf maar eerst had afgewerkt en dan nóg maar amper. Bovendien kwam de rubber pakking meteen los. Voor nu eerst zit dat erin, maar ik ga dus wel alsnog op zoek naar goede gebruikte originele units. Gewoon omdat met name de linker geheid naar de vaantjes gaat bij de volgende keer een lamp wisselen. Gelukkig kosten die nieuwe units bijna niks, dus het was op zich de poging waard.

Omdat ook de zijknipperlichtjes behoorlijk vergeeld waren en dat dus nu erg ging opvallen heb ik die er ook nieuw op gezet. Dat paste dan weer helemaal perfect en het zijn ook nette units. Ik heb in alle gevallen de originele fittingen gewoon laten zitten, daar mankeert niks aan.

In ieder geval is de verlichting dus nu eerst weer water- en vuildicht en dat is in elk geval een verbetering.

Derk

Omdat ik erachter kwam dat het in de schuur met die klamme hitte veel beter vol te houden was dan waar dan ook elders (want flink koeler) heb ik besloten om dan nu ook maar het reeds geplande laswerk aan de rechter dorpel van die E46 eens aan te pakken. Wat viel er tegen: dat zat precies onder het voorste dwarsbalkje waar de stoel op staat en daar loopt de 12V voedingskabel vanaf de accu dus ook precies net onderdoor. Die moest dus los en het was nog wel even serieus zoeken naar een geschikte manier. Dat bleek uiteindelijk dan weer simpel: tegen het schutbord zit er, achter de vloerbedekking, een schroefpunt waarop de kabel binnen in de auto met een oog vast geschroefd zit. Onder de motorkap zit er een volgende kabel op de andere kant van dat schroefpunt naar een volgend schroefpunt en van daaraf gaat het overdwars door een gootje onder de interieurfilter-bak richting startmotor enz.

Dat schroefpunt achter de mat kon dus makkelijk los en dan kan die kabel onder drie klemmetjes vandaan en fatsoenlijk opzij. De rest van de bekabeling kon sowieso voldoende opzij, dat was dus geen probleem.

Verder was het jammer dat de rotterij precies zo gesitueerd was dat de verder netjes intacte buitendorpel er dus toch gewoon aan geloven moest om voldoende toegang te krijgen. Dat of binnenin die dwarsbalk verzagen… Dat werd dus een luikje ter grootte van ongeveer een tankklepje in de buitendorpel. Daarna in vier stukjes plaat de hele handel er weer in geknald. Alles zit alweer, het laswerk is klaar. Omdat het niet in het zicht zit is het allemaal wat minder nauwkeurig afgewerkt, maar sterk is het zeker weer en als dit verder met de nodige chemicaliën is afgewerkt is er eerst weer jaren geen omkijken meer naar. En dat is dus de meevaller: eenmaal met voldoende toegang aan de slag was het complete laswerk ook in een middag en een avond klaar. Nog een dag besteden aan afwerken (droogtijd) en dan een middagje ofzo om de boel weer op te bouwen en uitgebreid te stofzuigen (want goor werk is het sowieso, die uitstukkerij) en dan is ‘t ding wel eerst weer klaar. Eind van de zomer cq. van het najaar de bodemgroep nog maar een keer extra beschonen en her en der opnieuw in de verf zetten en dan blijft-ie weer lang netjes onderlangs.

Het beeldverslag volgt nog, ik ga de foto’s nu niet meer uit zitten zoeken

Derk

Afijn. Een dorpeltje, of eigenlijk in feite meer de bodemplaat, van die E46 dichtknetteren dus. De schade stelde niet al te veel voor, een doorgeroest strookje materiaal van een cm of 10 lang, een cm of 2 breed en een opstaand kantje van nog geen centimeter. Maar het zat op een knap lullige plek om aan te werken: precies onder het voorste balkje waar de rechter stoel op staat. Daar ligt er een heel zooitje bekabeling tegen de dorpel gedrukt, om nog te zwijgen van de 12V+ kabel vanaf de accu. Die immers in de kofferbak staat om het gewicht van de twee extra cilinders voorin de neus van de auto wat te compenseren. Het is niet dat de normale accubak onder de motorkap er niet is (die is er wel, direcht tegen het schutbord is een riante leegte waar bij de vierpittertjes de accu dus staat) maar gewichtsverdeling is een ding met zo’n sportsedan immers

En dus ziet de schade er zo uit:

en dat is dan bekeken door het op de foto onderste gaatje in de dwarsbalk:

Om nou die dwarsbalk te kunnen sparen moet er dus buitenom toegang worden gemaakt en dan kom je nog wat extra verstevigingen in de dorpel tegen die natuurlijk ook precies daar zitten. Een heel gedoe om daar bruikbaar toegang te krijgen voor een powerfile en een lastoorts zonder meteen de hele dorpel te moeten verknutselen!

De rest is dan weer laagje voor laagje opbouwen. Eerst het randje van de binnendorpel er weer in, daarna de vloerplaat er weer overheen en dan de versteviging die open gesneden moest worden om bij de werkelijke reparatie te kunnen weer dicht gelast…

En ten slotte de dorpel weer dicht gelast en de handel inwendig en uitwendig in de zinkspray gezet (je kunt een schone ML-sonde van zo’n spuitbus ML prima gebruiken om zinkspray volledig zonder te mikken maar daarvoor compenserend met ruime hoeveelheden in zo’n dorpel blazen). En natuurlijk de hele mik van binnen en van buiten in de strijkkit gekliederd. En dat ziet er dan zo uit:

En als dat dan klaar is kun je er met een ML-sonde met deze keer wél gewoon ML nog wat extra bescherming in hozen. En natuurlijk kan de hele handel weer in elkaar gesleuteld worden: ondervloer-isolatie, bekabeling, vloerbedekking, A-stijl bekleding, dorpelbekleding, dashboardkastje, voorstoel en vloermatjes er weer in en de dorpelkap aan de buitenkant er weer over. En natuurlijk de bokjes eronder vandaan. Is het net alsof ‘t nooit gebeurd is

Inmiddels is dat dus allemaal klaar en staat de auto weer buiten. Alles werkt naar behoren, er zijn geen onderdelen overgebleven, kortom: dit moet goed gaan. En dan kan dat stukje dorpel eerst weer lang mee.

Derk