Onder deze omstandigheden, in een niet verwarmde garage, is het niet zo gek dat de auto níet opdroogt. Dan maar een handje helpen.

En ondertussen 20 jaar aan vieze handen in de Biotex! Waar die afsluitclips al niet handig voor zijn.

Dat is wel echt een dieptereiniging, zeg

En een euro aan kleingeld onder de matten teruggevonden?

Derk

Penny Lane schreef:

Dat is wel echt een dieptereiniging, zeg

Sopje was helemaal bruin na twee uur.

Penny Lane schreef:

En een euro aan kleingeld onder de matten teruggevonden?

Sopje bruin na 2 uur? Precies wat we vermoedden ! 

En je was al spekkoper! Lekker bezig zo, de boel zal straks wel Robijntjesfris ruiken.

Bij mijn Dyane tref ik alleen Belgische Franken aan.

Er was iets met de zetels. Vanaf het begin vond ik het al niet helemaal kloppen, maar kon ik niet de vinger op de zere plek leggen. Inmiddels ben ik er achter dat iemand ‘de moeite heeft genomen’ om stoelen en een achterbank uit een nieuwere R56 generatie MINI in dit paarse hok te schroeven. Op zich geen onaardige upgrade, ze zitten best wel lekker. Hoe kwam ik daar achter? Nou, doordat, tijdens de sopbeurt, me het volgende opviel:

Niet echt een af-fabriek airbag. Tenzij dit ejector seats zijn, maar dan had ik tenminste ook een panoramadak verwacht. Bij de andere stoel is hetzelfde gedaan. Dus om te zorgen dat het airbaglampje niet aan gaat, sloop je de airbag uit de oude stoel, tierib je die onder de nieuwe stoel, en sluit je de boel zo aan. Ik weet niet of ik hier om moet lachen, of me er over op moet winden.

Voor mijn eigen gemoedsrust heb ik de boel toch maar even in orde gemaakt vanavond. Weg met de losse airbags, en de juiste stekkers op de kabels van de in de stoel aanwezige airbags aangesloten. Kan zo de auto in.

Verder nog wat klein grut, onder andere de a-b- en c-stijlkappen gewassen en een nieuwe accu in de sleutel geplaatst.

In hoeverre er direct gevaar in die airbag"oplossing” zat weet ik niet, maar veilig was het zéker niet. Goed opgelost.

Virusje onder de leden. Hoesten, flinke lage rugpijn en mentale blubber in het hoofd. Sinds vrijdag niet meer geklust aan de Mini. Vrieskou in de garage helpt niet.

Loslaten is lastig, maar het was goed toeven op de bank toen dat eenmaal toch gelukt was.

Beterschap.

Later meer.

AutoScout24 schreef:

Apk tot jan. 2027. Verse Apk. Net grote beurt gehad, deep clean gehele auto, bekende problemen aangepakt. Vaste prijs 1999 euro, ik weet wat ik heb

Anyway, waar waren we gebleven?

De maandag van de laatste post niet heel veel meer gedaan. In elk geval niets aan de MINI. Dinsdag begon het weer te kriebelen en heb ik het tapijt lekker in de Biotex gezet, en na een uurtje ‘inweken’ met warm water uitgezogen. Dat mengseltje kwam er lekker fris uit zeg.

Toen was qua energie en bewegingsvermogen van de onderrug de koek wel weer op, dus terwijl de luchtdroger in de auto voortronkte had ik tijd voor een side project:

Grote vergissing was dit audiogerelateerde kleinood aan het eind van de ‘werkdag’ te willen testen. Want ondanks mijn systemische benadering bij het aanpassen van de quadlock-adapter, ging de versterker in rook op na het aansluiten op de voertuigbekabeling.

Als ik ook maar één blik op de in de auto aanwezige radiostekker had geworpen was me direct opgevallen dat de pinbelegung heel anders is. Dat was een slag onder de gordel die ik mezelf toebracht. Dit soort dingen moet je niet doen als je niet fris bent, maar helaas laat op dat soort ogenblikken ook dát besef verstek gaan.

‘Gelukkig’ lijkt de visuele schade op de print beperkt tot de mosfet, er is 12 volt op een uitgang gezet. Vindt ‘ie niet lekker:

Ook gelukkig is de redelijk goede verkrijgbaarheid van die versterkerchip, er zijn inmiddels twee exemplaren onderweg. Die erin fröbelen wordt een project op zich, maar ik ben mild hoopvol op een goede uitkomst. Tot die tijd moet ik van mezelf verplicht naar 8FM luisteren, een regionale zender met all time classics en van die fijne gezongen commercials, de al tijdens de proefrit ingestelde voorkeurzender.

Woensdagochtend de luchtdroger geleegd en andermaal aangeslingerd. Na nog een ochtendje zoemen was het interieur echt goed droog, en mochten de gordels teruggeplaatst, evenals de schilden van de a-, b- en c-stijlen. Het hemeltje niet. De zijkanten van de kofferbak/achterbank (één geheel) weer wel. En het tapijt in de kofferbak en de kap op de tildrempel ook.

Het linker deurpaneel zat al tijdens de proefrit niet goed, en het raam rammelde enorm in de geleiders.

Niet zo verwonderlijk als je vaststelt dat het raammechanisme met een (1) ‘afstandshouder’ vastgebout zit. Waarom!? Waarom met zo’n gek ding? En als je dan het deurpaneel niet goed terug kan plaatsen, dan los je het toch op een andere manier op!?

Het raam zelf zat ook al niet deugdelijk in de rails bevestigd. Maar ach, eigenlijk vind ik het wel lekker om dit soort gebeun ongedaan te maken. Nu zit het raam dus netjes vast, past het deurpaneel weer, en rammelt de deur niet zo enorm bij openen en sluiten. En heb ik vast kunnen stellen dat de originele papieren luidsprekers nog in puike conditie verkeren.

Tussen de bedrijven door de roestplekken op de dorpelranden (zeg ik dat goed?)

Lekker in de Brunox gezet.

De middenconsole terugplaatsen, beide binnenste dorpelbekledingen ook, en de voetensteun+gaspedaal, inclusief alle stekkers, beugels en kapjes, is het soort klusje waarvan je lekker in een flow komt, en zo een paar uur verder bent. Inmiddels alweer donker buiten.

De raamrubbers mochten ‘s avonds mee in bad, en dat is ze goed bekomen. Ik vermoed dat het lekken langs de deurrubbers versterkt wordt door het vuil dat er in achterblijft. De optie van Lucas om de rubbers vast te lijmen met polymeerkit kan nog altijd, maar voor nu even niet.

Donderdag! Steeds meer energie, zeker ook omdat het eind van deze ‘deep clean’ in zicht komt. Dus de schone deurrubbers terug geplaatst, waarbij me opviel dat de schroefjes van de daklijst ook nog wel een bescheiden slagje aangedraaid wilden worden. Voorts gecheckt of de deuren en ramen nog goed wilden sluiten voordat ik de deurpanelen definitief terug kon plaatsen.

Voor de fanboys, geen Technobond maar:

Ja, de clips kun je nieuw bij de dealer bestellen, en duur zijn ze niet eens. Maar ik had er nog voldoende liggen om een budgetvriendelijke benadering te kiezen, geheel in lijn met het karakter van de auto. Als het maar waterdicht is! Die kit lijkt me prima spul om de deurrubers mee vast te lijmen, mocht er toch nog sprake lijken van waterlekkage via de dorpels.

En dus was het tijd voor de zitting van de achterbank, en de beide rugleuningen. Maar niet voordat de voorstoelen terug konden, uiteraard pas na het wegnemen van de boordspanning.

Nu ik eindelijk weer op een stoel kon zitten de laatste zaken bevestigd: de deurpanelen, nu definitief, de binnenspiegel, plafonnière, zonnekleppen en handgrepen.

Na nog een rondje checken en een airbagstoring wissen met de INPA eindelijk weer een ritje kunnen maken!

Dat ritje ging goed. Het blijft een auto met ruwe randjes, en het eindoordeel is zeker nog niet geveld. Maar het is tot nu toe een gretig rijdend karretje gebleken, dat met minimale aandacht toch nog potentie toont.

Op de terugweg van mijn korte shakedown door de stad weigerde de cruise control met een knipperend indicatielampje dienst, dat dan weer wel.

Thuis aangekomen nog een keer de truc met de plank, het meetlint en de sectionaaldeur toegepast om de dimlichten op de goede hoogte te krijgen. Dus vanmorgen naar het APK-station dan maar!

Onderweg erheen, nog eens de cruise geprobeerd. En weer weigerde deze dienst. Terugdenkend aan een soortgelijke storing met de Zwarte, de bekabeling van de koppelings- en rempedaalsensor betast. Daarvoor de kap onder het stuur naar beneden getrokken. Bíjna ook vergeten de uiteraard weer losgeschoten stekker van de koplamphoogteverstelling terug te prikken. Dan had ik best in mijn hemd gestaan tijdens de herkeuring. Maar daar was dus geen sprake van. Ochtenden zijn echt beter en efficienter lijkt het, en de cruise wilde ook weer gewoon dienst doen!

De herkeuring kostte 20 euro. Voor 1 januari was het kosteloos geweest, ik denk dat ze daarvoor een periode van 14 dagen aanhouden. Was ik de 18e of later pas terug gegaan had ik de volle mep moeten betalen.

Dit was mijn eerste ervaring met een dergelijk keuringsstation. Het deed me nog het meest denken aan de Belgische autokeuring. Een op het oog geoliede machine in elk geval, vandaag ook nog eens zonder wachttijd.

Lang verhaal kort, die APK is met minimale moeite gehosseld. Nu maar eens aan de nabije toekomst gaan denken.

Mooi zo, lekker gewerkt!