Bij een lekkere daily hoort een goede, bruikbare audio-installatie. Bruikbaar: verbinding met de telefoon voor afspelen van muziek en handsfree bellen, én handen-aan-het-stuur-bediening voor de basisfuncties zoals volume, bron en vooruitzoeken. ‘Goed’ is natuurlijk een wat subjectiever begrip, waaronder zaken vallen als geluidskwaliteit: zowel muziekweergave als radio-ontvangst bijvoorbeeld, maar ook visuele gimmicks zoals RGB-instelbare achtergrondverlichting, die ook nog eens dimt als de dimlichten van het voertuig ingeschakeld worden. Een cd-loopwerk vind ik vanuit nostalgisch perspectief ook leuk om te hebben.

Al deze eigenschappen heb ik gevonden in de Alpine headunit. En ik heb geloof ik minimaal twee keer benoemd dat de originele luidsprekers nog helemaal intact waren en verassend diep klonken. Maar goed, de hele bovenstaande gedachtentrein is vooral een samenvatting van eerder gememoreerde feiten en meningen. Het weinige waarin de CDE-185BT helaas niet in voorziet is time alignment, in mijn ervaring een van de meest onderbelichte instrumenten in het optimaliseren van de luisterervaring.

Dat de originele luidsprekers heel bleven kon natuurlijk nooit lang duren, met een verdubbeling van het vermogen door de arme kartonnen niemendalletjes gejaagd. Met andere woorden, binnen tien dagen was er een luidspreker gesneuveld, met een niet te negeren gekraak rechtsvoor als gevolg.

Uiteraard was de aasgier afgelopen donderdag óók op zoek naar een oplossing hiervoor, en leverde de Venyard tevens op dit vlak. Een tweetal adapterringen, met daarin JBL GTO-speakers gemonteerd, én de bijbehorende tweeters mochten mee, voor het luttele bedrag van 14 euro.

Deurpaneeltjes eraf:

Paar tactisch geplaatste lapjes ontdreun, niet teveel gewicht toevoegen!

De JBL’s waren nogal stug geworden met de jaren, maar dat was ingecalculeerd. En omdat in de adapterringen luidsprekers van 16,5 cm diameter passen, kon ik mooi een paar Franse pareltjes uit de voorraad plaatsen.

De gewraakte speaker rechtsvoor was optisch nog prima, maar bij het met de hand bewegen van het membraan een akelig gekraak uit de spreekspoel. Ook bleken de beide tweeters in de voordeuren niets meer te doen. Gek genoeg heb ik daar niet veel van gemerkt, maar daar is ongetwijfeld de tinnitus e/o het reeds beschadigde gehoor debet aan. De Focals klinken aanmerkelijk beter, helderder en dieper. Ik moet me nu ook bedwingen deze rabbit hole niet verder in te kruipen, ik ga de achterste panelen niet verwijderen om er een setje matchende 6x9 duims Focals te plaatsen.

Famous last words.

Hoe dan ook, weer een leuke verbetering met minimale inspanning en een klein budget.

06:00

09:11

✅

Let the games begin

DAG 0.

Zie foto’s in de voorgaande post.

Zeven uur. Ik open de garagedeur. De veren piepen. Zand, stof en opgedroogd onkruid dwarrelen naar de grond. De Vieze MINI is heel vies. Gister heb ik er een volle accu in gezet, er lijkt ergens sprake van een lekstroom die ik moet traceren. Maar: starten en lopen. Het was dan ook maar een paar maanden geleden dat ik de Paarse voor de Zwarte verruilde.

Nog niemand op de weg, deze zaterdagochtend. Het is een paar kilometer van stallingsgarage naar het klusparadijs aan huis.

DAG 1.

Hup, in de benen.

Met de verkoop van de zwarte is er een nieuwe energiebron aangeboord. En er is een versnellingsbak over. De verkoper, een MINI-goeroe (‘Black Eye Purple? Dat is zeldzaam!’) beweert dat ‘ie goed is, en ik heb geen reden om daaraan te twijfelen. Maar wat is goed? Stil? Goede syncromeshes? Drie en vier nog bruikbaar? Rijdt nog prima achteruit? Geen idee.

Wielkuipjes eruit, nog nooit eerder gedaan, lijkt het

En wonderbaarlijk genoeg geen roest!

Geen airco in deze MINI, en recentelijk nog uitgebreid aan het koelsysteem van zo’n ding gesleuteld, dus dat neusje lag binnen de kortste keren in de tuin. Ziet er altijd indrukwekkend uit.

Riempje kon nog wel een ronde mee, toch een nieuwe besteld

Smurrie voorkant bakzijde van het blok. Uiteraard weer de o-ring van de krukassensor. Alleen bij BMW te vinden, dus m’n maten van Van Laarhoven maar weer eens aangeschreven.

Inmiddels alweer etenstijd, en alhoewel ik vaart wil maken met de voorgenomen klus (er loert een deadline) de boel opgeruimd en afgesloten.

Riempje kon nog wel een ronde mee, toch een nieuwe besteld

DAG 2.

Rustig begonnen met het inventariseren van de klus deze dag, sorteren van het gereedschap en daarna maar de asjes gaan plukken. De voorwielophanging was eerder dit jaar al eens los vanwege het vervangen van de dempers, dus dat viel goed mee. Wel moesten, ook nu, de remschijven (en dus effectief de hele voorremmerij) verwijderd om de trekker goed op de draagarm te kunnen positioneren.

Nog niet eens een écht slagveld

Accubak en ECU weg, begonnen met de bevrijding van de motorkabelboom

En de los te koppelen brandstofaanvoer en retour. Ook de injectorgalerij en het inlaatspruitstuk, compleet met gasklephuis en luchtfilter, mogen nu verwijderd worden. Bobine en bougiekabels dan ook maar.

Uitlaatspruitstuk los

En het achteraanzicht, met de te verwijderen kabelboom aan de startmotor, en de kabel die de accu met de startmotor en, om het blok heen, de dynamo verbindt. Let ook op het lekker schmutzige oliefilterhuis. Nét buiten beeld: de stuurpomp, waarvan alleen de stekkerverbindingen losgekoppeld hoeven te worden.

Expansievaatje verwijderd, kachelslangen losgetrokken, thermostaathuis verwijderd. Echt alles is vies hier.

Niet lang geleden is de thermostaat vervangen. Niet door mij, en dus is de boel niet gereinigd, verbazingwekkend dat er geen lekkages zijn geweest. De stalen leiding die vanuit het blok naar de kachel loopt is behoorlijk mottig. De inlaatpoorten gevuld met schone doeken en daarna afgeplakt met ducttape.

En nu ook de kabelboom verwijderd, en een en ander aan slangen, kabels en stekkers met bindbandjes aan de kant gehouden. Vrij uitzicht op de versnellingsbak!

Met het loskoppelen van een laatste massaverbinding en het wegnemen van de koppelingscilinder is de boel klaar voor extractie!

Helemaal niet slecht voor zes uurtjes rustig sleutelen, inclusief een uur lunchpauze

 

DAG 3.

Er zijn genoeg motortakels particulier te huur via marktplaats, en met een beetje geluk nog in de buurt ook. Je betaalt dan over het algemeen een geeltje huur per week, en honderd euro borg. Dus de dag begonnen met een ritje naar Mierlo. Dakje open, stoelverwarming aan, in onze meest recente vierwielige aanwinst.

Nou kost een motortakel gebruikt niet heel veel, (varierend tussen de drie en acht weken huur), maar het is wel een enorme sta-in-de-weg, en ik probeer écht om de hoeveelheid (speciaal)gereedschap tot een minimum te beperken. En daarmee is dit een prima oplossing.

Anyway, met zulke goede voorbereidingen de dag ervoor hingen, binnen twee uur na het nemen van bovenstaande foto, de motor en bak al te bungelen! Kon natuurlijk, bij het thuis uitgeladen en geassembleerd hebben van de takel, het niet laten om er meteen mee aan de slag te gaan.

Met het aggregaat bungelend aan de takel een van de wasmachinelekbakken tevoorschijn gehaald en begonnen met de deep clean van het blok. Soppen maar! Dasty, een borstel en lauwwarm water. Gaandeweg de waterpomp ook maar verwijderd. Bij een gemiddeld sleutelproject van mij gaat hier over het algemeen de meeste tijd in zitten. Maar met een lekker robbertje soul/jazz op de achtergrond, in de flow, is dat helemaal prima. Sterker nog, moet ik er op letten dat ik op tijd even een pauze neem en wat drink, het schiet er anders zomaar bij in.

Na deze grondige wasbeurt het blokje opgesteld op de bodem van een rolcontainer. Balancerend op wat klosjes resthout met een spanband/ratel eromheen.

Uiteraard bedenk ik ná al dat geklieder dat ik hiervoor ook nog een puik stoomapparaat heb staan. Misschien dat ik er de volgende keer wel aan denk.

En als ik tegen het eind van de middag dan eigenlijk het boeltje alweer geparkeerd heb voor de volgende dag blijkt de verleiding om de volgende hijsopstelling te verzinnen te groot.

Maar, dat hijswerk is toch echt iets voor de volgende middag, die van

DAG 4.

Vandaag maar een halve dag, dus na de lunch de overall en stoute werkschoenen aangetroken.

Startmotor verwijderd:

Takel/ketting op spanning brengen, en alle bouten tussen bak en blok los. En de bak wil er af!

Lekker vies van de olie

Uitgaand en inkomend op één foto. De gaffel inmiddels overgezet van de oude bak, inclusief de geleidehuls van de keerring, en het nieuwe druklager op z’n plek gedrukt.

En de drukgroep ook maar gelijk eraf. Hier de oude en nieuwe platen gemoedelijk naast elkaar. Oud is nog montage tijdens de assemblage ergens in 2005, nieuw een Valeo, waarvan ik vermoed dat ze destijds ook OE leverancier waren.

Duidelijk sporen van olielekkage, en de hoofdverdachte is dan natuurlijk de krukaskeerring. Uiteraard was deze al in huis.

Vliegwiel eraf, en dan tref je dit aan.

Geen idee wie JP is, en waar zij (vermoedelijk) of hij op dit moment is, maar kusjes terug hoor! Altijd leuk dit soort ‘flessenpost’.

Het vervangen van de krukaskeerring had wat voeten in de aarde, uiteindelijk een schroef erin gedraaid en met een trekker verwijderd. Ook het er weer in tikken had wat handigheid nodig, maar uiteindelijk goed gelukt.

Contraptie verzonnen om het vliegwiel op moment te zetten:

En hier het nieuwe koppelingssetje geplaatst. Moest nog wel even naar de automaterialenzaak fietsen voor een stuk centreergereedschap. Had ik nog niet, dit is mijn eerste koppelingswissel!

Effe iets anders tussendoor dan maar. De waterpomp was nog goed: zowel qua werking (auto werd niet heet) als mechanisch (geen speling op de poelie). Maar vies en gecorrodeerd was ‘ie wel, ook op de flenzen, waardoor er wat kvs gelekt moet hebben.

Dus de messing borstel erop, dan is het meeste zo verdwenen. De eerder genoemde korstige stalen koelleiding vond ik online, nieuw, voor €15,43. Impergom 230280. Dat is té sympathiek om te laten. Kwam zelfs inbegrepen met een overbodig stuk koelslang en een slangklem! Lekker man.

Omdat ik zó on a roll was, gelijk doorgepakt. De vervangende bak opgetakeld en naar z’n plek begeleid, en aan het blok bevestigd. Daarna motor én bak opgehesen, en vervolgens de carterpan eronder vandaan getikt:

Even onder de rok kunnen gluren:

En een boel zwarte drek uit het carter gespoeld. Geen verontrustende verontreinigingen, maar ik vermoed wel dat de olie na deze actie wat langer mooi helder blijft.

Maar, met het terugplaatsen van de carterpan, nieuwe Elring pakking incluis, was het toch echt tijd om de overall uit te trekken, warm te douchen en aan de dito warme prak te gaan. Lekker productieve dag gehad weer!

 

Lekker gewerkt weer! ‘t Is geen klein onderhoud, maar goed: als je daar een echt fijne Mini aan overhoudt doe je ‘t ook ergens voor

Derk

Lekker bezig!!!

Dat Impergom leidinkje staat bij mij ook op het ToDo-lijstje.

Dank samen!

Ergens in februari dit jaar had ik al de voorzienigheid een Dichtung, Ölfiltergehäuse ELRING 903.560 te bestellen. Want toen was al wel duidelijk dat er olie uit het blok verdween, maar niet per se uit welke ontstane opening.

Uiteraard bleek (op DAG 3 van deze verhandeling), dat ik een pakking van vóór de modificatie door BMW had besteld. Ik had namelijk de Dichtung, Ölfiltergehäuse ELRING 903.570 moeten hebben. Om de vaart in het project te behouden heb ik deze pakking dan maar bij Porza vandaan laten komen. Meestal de volgende werkdag aan het eind van de straat op te pikken, en in dit geval nauwelijks duurder dan wanneer het bij de oosterburen vandaan komt. En dus kon ik das Ölfiltergehäuse terugplaatsen de dag voor..

DAG 5.

Wat ik precies die zaterdagmorgen uitgespookt heb? Het is niet uit te sluiten dat ik tot diep in de ochtend met krant en katten op bed heb gelegen. Bij de buren koffie heb gedronken. Of een paar uur gewandeld heb, met aansluitend de lunchboodschappen. Ik weet het echt niet. Wat ik wel weet, is dat ik om 14:37 uur de volgende foto genomen heb:

Ik kan niet anders zeggen dan dat het allemaal uiterst soepel verlopen is met dat gehijs. En dat voor een soloklus!

De Bentley-gids adviseert om het MFE (multifunctional front end) alleen naar voren te halen, de condensor van de airco los te maken en aan de kant te hangen, en hetzelfde te doen met de aircopomp. En dan het blok/bak bovenlangs verwijderen. Daarvoor moet dan wel de motorkap losgekoppeld worden van de gasveren, en in de maximale uitslag vastgezet. Omdat deze MINI dus geen airco heeft kon ik het hele MFE wel weghalen. Daardoor was alleen wat gebalanceer met de evenaar, en wat subtiele directie met de kraan nodig, om het blok in een horizontale beweging tussen de chassisbalken uit/in te manoeuvreren.

Nu ik de foto nog eens goed bekijk is ook zichtbaar dat de waterpomp, dynamo en die mooie nieuwe koelwaterleiding alweer op hun plek zitten.

Ajetoo!

Over dat MFE gesproken. In dat stuk plastic wonen de koelradiator en eventueel de A/C-condensor. En de koelventilator. De claxons en mistlichten bovendien. Je bevestigt er een aanzienlijk deel van de voorbumper aan. Het herbergt ook een deel van het aanzuigtraject. Afijn, dit stuk kunststof is dus een integraal onderdeel van de neus, en er wil nogal eens wat van af breken. Of iemand raakt er een paaltje of drempel mee. Dat laatste is onze MINI eens overkomen, getuige de scheur dwars door de onderzijde van het MFE.

Een nieuwe of goede gebruikte is wel te vinden hoor, maar alles overzetten is best wat gedoe. Dus gaan we beunen!

Hiermee is er weer aanzienlijk wat stijfheid (voor Nielsje: stevigheid) terug aan het front. Wel zo fijn voor het later strak afhangen van het neusje.

Vervolgens de injectoren in een ultralekker badje met Tickopur R33 op 60 graden gelegd:

En ze na deze behandeling met remmenreiniger doorgespoeld om een goede eerste herstart van het motortje te bevorderen.

Inmiddels was het alweer tijd om aan de avonddis te gaan, want de avond zou nog een MINI-gerelateerde expeditie voortbrengen. Waarover later meer!